-
Adabiyot. Adabiyotshunoslik. Xalq og‘zaki ijodiyoti
-
Adabiyot. Adabiyotshunoslik. Xalq og‘zaki ijodiyoti
-
Adabiyot. Adabiyotshunoslik. Xalq og‘zaki ijodiyoti
-
-
Adabiyot. Adabiyotshunoslik. Xalq og‘zaki ijodiyoti
-
-
Adabiyot. Adabiyotshunoslik. Xalq og‘zaki ijodiyoti
-
-
-
-
-
-
-
-
-
-
Ойбегим Менинг
1986 йилнинг ёз ойлари. Зарифа опа Тошкентдаги шифохоналарнинг бирида даволанаётган кезлар. Кун- лариниг бирида кўргани борсам, опа қўлимга семизги на бир папкани тутқазиб, ўз хотираларини когозга туширганини айтди, таҳрир қилиб, нашр этишимни буюрди.
-
OY VA SARIQ CHAQA
Charlz Striklend bilan tanishgan vaqtimda, gapning rostini aytadigan bo‘lsam, uning qandaydir favqulodda odamligi xayolimga ham kelmagandi. Endilikda esa uning ulug‘ligini biror kimsa inkor eta olmasa kerak. Men bu o‘rinda nom qozongan siyosatdon yoxud mashhur sarkardaning ulug‘ligini ko‘zda tutayotganim yo‘q. Bu narsa ko‘proq odamning o‘ziga emas, balki shart-sharoitga va u yashaydigan makonga bog‘liq
-
ОХИРЗАМОН НИШОНАЛАРИ
Чингиз Айтматовнинг энг яхши асарлари аллақачон янги жаҳон адабиёти классикасининг таркибий қисми бўлиб қолди. Унинг китоблари услуби жиҳатидан ҳам, кўтарилган фалсафий масалаларга кўра ҳам бир-биридан фарқ қилади, шу билан бирга уларнинг умумий жиҳатлари ҳам бор. Шу боисдан муаллифнинг ҳар бир асарини орадан вақт ўтиши билан қайта-қайта ўқигинг келади ва ҳар гал янги ва янги жиҳатларини кашф этасан. Айтматов асарларининг китобхонни айрича ҳаяжонга соладиган таъсир кучи жамиятда пишиб етилган муаммолар ўртага ташланишидадир.
-
овчининг ХОТИРАЛАРМ
И. С. Тургенев — рус тан^идий реализмининг к^зга куринган намояндаларидандир. Унинг асарлари кенг китобхонлар оммаси ур- тасида катта шухрат ^озонган эди: китобхонлар унинг асарлари майдонга чш$ишини сабрсизлик билан кутар, ха Р бир янгп чиэдан романини, ^икоя.ва повестини кизгин му^окама цилар эди- лар.
-
ТОЙИНИНГ ТУҒИЛГАН ЙИЛИ
Маторабн-ннг оти нега М а ш р а б? Она қорнида йиғ- лагани учунми? Ажабо, у ннмага ниғлаган экан? Табиийки, туғйлаётгаида одамзод фарёд билан дунё- га келадй. (Нега?) Табиийки, уии дарҳоя овутишга ту- шаднлар. (Тннчлик керак!) Табиийки, у бир пайт йнғи- I дан тўхтайди. (Тўхтамаса-чи?) Аммо баъзйлар шунга I одатлани^б коладй.
-
ЎТКАН КУНЛАР
Модомики, биз янги даврга оёқ қўйдик, бас, биз ҳар бир йўсунда ҳам шу янги даврнинг янгиликлари кетидан эргашамиз ва шунга ўхшаш достончилиқ, рўмончилиқ ва ҳикоячилиқларда ҳам янгаришға, халқимизни шу замоннинг «Тоҳир-Зуҳра»лари, «Чор дарвеш»лари, «Фарҳод-Ширин» ва «Баҳромгўр»лари билан танишдиришка ўзимизда мажбурият ҳис этамиз.
-
Otamdan qolgan DALA
«Otamdan qolgan dalalar» - ramziy roman. M u a llifo 'z romanida sobiq sho‘rolar zamonida yashab, butun umri dalada ketmon chopib, serquyosh yurtida yelkasi oftob ko‘rmagan, qut-barakot yurtida kosasi oqarmagan munis o'zbek xalqi siymosini Dehqonqul tim solida badiiy talqin etadi.
-
Отам Хакида
Абдулла Қодирий, мен техникумда ўқийдига пайтлардаёқ машҳур ёзувчи, ҳаммамиз қўαθαι қўймай ўқийдиган ўзбек адабиётидаги биринч улкан ва гўзал романнина автори эди. Абдулла Қодирий истеъдодли, қалби бутун ўзига хос равишдаги шахс эди. Абдулла лла Қодирийнина прозаси биринчи навбат θα rosrda ҳаётийлиги билан ажралиб туради. Қодирийнине тилидан у халқнина бой ва ажойиб тилини ғоятда яхши билганлиги яққол сезилади. Унина романлари ана шундай гўзал тил билан ёзилган. У туғма эпик гауечи, кенг кўламдаги мастер, юксак маънодаги реалист санъаткор 90. ОЙБЕК
-
Оталар Ва Болалар
Сшк қирцчардаа сал ошгав, чанг босгач пальто ва катак чолвор кийган бнр бояр, 1859 йилкинг 20-мзй ойида*** деган тош йўл бўйидагн аусофирхо- «анинг зинапоясига бошяланг чнқн5, ўзннинг йш, беги чўзинчоқ, иягига оқнш туклар чиққан, кўзлари кнчик ва хира хизматкоридан:
-
Оталар Китоби
Одам болалари пок, ахлоқан баркамол бўлиш учун тенг имконият билан тугилади. Би- роқ оталарнинг тарбия тўгрисидаги билим, ҳафсала ва масъулияти ҳар хил. Шу сабабли уларнинг айримлари ўгилларини ўзлари, эл- юртимиз, давлатимиз кутганидек тарбиялай ол- маганлигидан аччиқ-аччиқ пушаймондалар.
-
От кишнаган оқшом
Бу қиссалар не бир кунларни кўрмади! Зоти номард бўлди, ушбу қиссалар ёқасидан олди. Оғзи бузуқ бўлди, ушбу қиссаларга тупугини сочди. Қўли нопок бўлди, ушбу қиссалардан бутун-бутун бобларни ўчириб ташлади. Оқибат, ушбу қиссалар ўз вақтида пати юлинмиш товуқ мисол чоп этилди. Алқисса, дориломон кунлар келди. «От кишнаган оқшом»даги Зиёдулла чавандозчасига айтар бўлсак... улоқ Тоғай Муродда кетди!
-
-
-
-
-